Fetih

Medine döneminde, Hicret’in altıncı yılında, Hz. Peygamber Hudeybiye antlaşmasından dönerken inmiştir. 29 âyettir. Adını ilk âyetindeki aynı kelimeden almıştır. (F. Furkan, 510. Sahife)

48/1-3  BİZ  SANA APAÇIK  BİR  FETİH  İHSAN  ETTİK

48/4-7  GÖKLERİN  VE  YERİN  ORDULARI  ALLAH’INDIR

48/8-10  SANA BİAT  EDENLER  ANCAK  ALLAH’A  BİAT  ETMEKTEDİRLER

48/11-17  MALLARIMIZ  VE  AİLELERİMİZ  BİZİ  ALIKOYDU

48/18-26  ALLAH  MÜMİNLERE SÜKUNET VE GÜVENİNİ İNDİRDİ

48/27-29  MUHAMMED  ALLAH’IN  ELÇİSİDİR

 

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*